• Telefon : 62 591 99 15
  • Godziny otwarcia : 6:00 - 17:00
  • Adres : A. Frycza-Modrzewskiego 4, Ostrów Wielkopolski

Przedszkole ONLINE – Grupa VII – 39

TEMATYKA TYGODNIA : WRAŻENIA I UCZUCIA.

TEMAT DNIA: JAK ŚMIESZNIE WYGLĄDA STRACH!

Witajcie przedszkolaki ? Dzisiejszy dzień rozpoczynamy opowiadaniem:

  1. „Kto może nam pomóc, gdy się boimy?”  – rozmowa na temat sposobów radzenia sobie ze strachem na podstawie doświadczeń dzieci i opowiadania  R. Piątkowskiej ,,Zły sen”.

,,Zły sen”  Renata Piątkowska

Jak ja nie lubię, gdy śni mi się ten pies. Jest duży, czarny i zły. Stoi na mojej drodze i warczy. Gdy unosi górną wargę, widać białe, ostre kły. Ale najgorsze są jego oczy, niespokojne i błyszczące. Śledzi nimi każdy mój ruch. We śnie na widok tego psa ogarnia mnie taki strach, że nie mogę uciekać ani wzywać pomocy. Mogę tylko płakać, więc robię, co mogę. Tej nocy znowu czarny pies pojawił się przede mną. Wydawał się większy i bardziej groźny niż zwykle. Przysłoniłem oczy ręką, żeby go nie widzieć, i głośno zapłakałem. Obudził mnie głos taty:

– Tomku, to tylko zły sen. Już dobrze syneczku. Śnił ci się ten pies, prawda?

– Tak, to znowu on – chlipałem.

– Tato, zostań ze mną. Jak będziesz blisko, to on nie wróci. Będzie się bał – poprosiłem.

– W porządku – tata uśmiechnął się i otulił mnie pierzyną. Bałem się tego psa, więc pomyślałem, że najlepiej będzie, jak nie zmrużę już oka do rana. Ledwo tak postanowiłem, natychmiast zasnąłem. Pies też chyba zasnął, bo tej nocy nie pojawił się już w moim śnie. Nie dał jednak o sobie zapomnieć, bo cały czas słyszałem jego ponure warczenie. Co gorsza, słyszałem je również rano, gdy się już obudziłem. Dopiero po chwili dotarło do mnie, że ten okropny dźwięk wydaje z siebie mój tata. Okryty kocem, chrapał w fotelu tuż obok mojego łóżka. Nie do wiary, że można spać i jednocześnie tak strasznie hałasować – pomyślałem i cichutko wymknąłem się z pokoju. W kuchni krzątała się mama. Zanim postawiła na stole śniadanie, opowiedziałem jej mój sen. Na koniec dodałem:

– Ten pies jest paskudny i nie wiem, czemu ciągle się mnie czepia.

– Wiesz, w tej sytuacji dziwię się, że nie poprosiłeś o pomoc Zmorka. – mama pokręciła głową z niedowierzaniem.

– Kto to jest ten Zmorek? – spytałem zaskoczony.

– Och, Zmorek to taka dziwna postać. Najbardziej ze wszystkiego przypomina jamnika. Wielkiego, latającego jamnika. Z aksamitnymi skrzydłami, okrągłym brzuszkiem i wąskim pyszczkiem. Nie jest piękny, ale bardzo pożyteczny. Zmorek zjada złe sny. Na zawołanie pożera je, jakby to był makaron. Wciąga koszmary i zjawy, nawet te najdłuższe i najstraszniejsze. Mlaska przy tym i niestety czasem mu się odbija, ale wtedy po złych snach nie ma już ani śladu. A Zmorek krótkimi łapkami gładzi brzuszek i już rozgląda się za następnym nieszczęśnikiem, którego męczą nocne zmory. Dlatego gdy następnym razem przyśni ci się ten okropny pies, to zawołaj : „Zmorku, tutaj!”, a on nadleci w jednej chwili. Zje twój zły sen, jakby to było ciastko z kremem. Wiem, co mówię, bo sama też nie raz wzywałam Zmorka i nigdy nie zawiódł.

– Tobie, mamusiu, też śnił się czarny pies? – spytałem zdziwiony.

– No, niekoniecznie pies. Śniły mi się inne okropieństwa.

–Jakie? Jakie? – chciałem wiedzieć.

Na przykład, że wygrałeś konkurs na najbardziej upartego chłopczyka na świecie. Albo, że w twoim przedszkolu wydano zakaz gotowania zupy jarzynowej, a dzieci karmiono wyłącznie chipsami i czekoladą – wyliczała mama.

– Ale to nie są żadne koszmary! Sam chciałbym mieć takie piękne sny. Dziwię się, że Zmorek w ogóle chciał je zjeść! – zawołałem.

– Jemu tam wszystko jedno. Pożarł wszystko co do okruszyny. Mlasnął jęzorem i odleciał. Gdy mama powiedziała mlasnął jęzorem, przyszła mi do głowy pewna piękna myśl.

– Mamo, czy ten Zmorek pojawia się tylko we śnie? Czy nie mógłby przylecieć choć raz do przedszkola? Gdybym zawołał: „Zmorku, tutaj!” i pokazał mu Jolkę, dałby radę wciągnąć ją jak makaron? Bo ona ciągle pokazuje mi język, mlaska przy stole i chwali się, że już dwa razy była w szpitalu. No, jak myślisz, Zmorek mógłby to zrobić dla mnie? – spytałem z nadzieją w głosie.

– Nie, na pewno nie. On może przyjść tylko we śnie. Zje złego, czarnego psa, ale Jolki nie tknie – wyjaśniła mama.

– A tak w ogóle, to dlaczego ja nie byłem jeszcze w szpitalu? – spytałem ze złością.

Mama, zamiast odpowiedzieć po ludzku, wzniosła oczy do nieba. A ja pomyślałem, że jeśli Zmorek nie może przylecieć do przedszkola, to trudno. Za to, jeśli przyśni mi się Jolka to go zawołam i Zmorek zrobi, co do niego należy. Fajnie jest mieć takiego kolegę. Dobrze, że mama mi o nim powiedziała. Teraz nie mogę się doczekać, kiedy znowu przyśni mi się ten czarny pies.

 

Pytania do tekstu:

  • Jakiego snu bał się Tomek?
  • O co chłopiec poprosił tatę, gdy obudził się w nocy, bo znów przyśnił mu się ten pies?
  • Dlaczego, mimo że chłopiec spał z tatą, wciąż słyszał warczenie?
  • Co poradziła Tomkowi mama na jego sen o złym psie?
  • Co robił Zmorek?
  • Co trzeba zrobić, by pojawił się Zmorek?
  • Kto pomógł Tomkowi poradzić sobie ze złym snem?
  • Jak wy radzicie sobie, się gdy boicie?

 

 Plac zabaw – Czterolatek – Przewodnik metodyczny cz. 2.

2.A teraz czas na czwartkową gimnastykę.A więc wstajemy szybko z kanapy, zakładamy wygodny dres i zaczynamy!

 

Gimnastyka fajna sprawa,
dla nas wszystkich to zabawa.
Ręce w górę, w przód i w bok,
skłon do przodu, w górę skok.

 

  1. „Jak śmiesznie wygląda Strach!”- projektowanie, wycinanie, przyklejanie.

Przygotowujemy gazety, krepę, taśmę klejącą – inne materiały plastyczne dostępne w domku. Dzieci wymyślają, w jaki sposób użyć zgromadzone materiały, aby zmienić się w coś strasznego. Drą, wycinają, doklejają do ubrania gazety i krepę, robią opaski na głowę, lub proste maski. Jeśli nie chcą przyklejać do siebie, to można na kartce stworzyć śmiesznego Stracha ?

Do dzieła! Z przyjemnością zobaczymy Wasze wytwory:) Czekamy na zdjęcia 🙂

Plac zabaw – Czterolatek – Przewodnik metodyczny cz. 2.

  1. „W domu czuję się bezpiecznie”- Karta Pracy 38odszukiwanie różnic.

Dzieci otwierają karty, uważnie oglądają ilustracje i zaznaczają różnice między obrazkami

5.,,Nie boję się ciemności” – zabawa orientacji w przestrzeni.

Musicie być teraz bardzo odważni, bo będziemy chodzić z zamkniętymi oczami. Ale zanim zaczniemy się bawić szybko podnieście prawą rękę, a teraz lewą.

Brawo! Świetnie pamiętacie kierunki. A więc zaczynamy.

 

Stańcie w wybranym miejscu w pokoju i ustalcie gdzie macie dojść, np. kuchnia. Zadaniem jednej osoby jest mówienie, jak  druga osoba z zamkniętymi oczami ma się poruszać. Pamiętajcie, o podawaniu ilości kroków. Np. idź trzy kroki do przodu, zrób obrót w prawo i  znów dwa kroki do przodu.

 

POZDRAWIAMY WAS SERDECZNIE I CZEKAMY NA ZDJĘCIA, ABY UZUPEŁNIĆ NASZA GALERIĘ ONLINE ?

Pani Monika i Pani Iza

Skip to content